تبلیغات
روستای تکیه ناوه طالقان در گذر زمان

شناسنامه دهكده زيارتي و سياحتي تكيه ناوه :

موقيعت كشوري: استان البر ز  ـ‌ شهرستان طالقان‌ـ پايين طالقان (ضلع جنوبي خاوري ).
موقيت جغرافيايي: ضلع غربي جلگه طالقان وجنوب رود خانه شاهرود دررشته كوه البرز جنوبي و ارتفاع آن  حدود 1850 متر از سطح درياست. طول و عرض جغرافيايي26درجه 13دقيقه عرض شمالي و 50 درجه 49 دقيقه طول شرقي. بلند ترين ارتفاع آن قله نواكوه حدود 3850متراز سطح درياست.

مسافت آن: درفاصله 135 كيلومتري تهران ـ95 كيلومتري كرج ـ15كيلومتري شهرك.

قدمت تاريخي : دوران قبل از اسلام حدود 1450 سال پيش.

مساحت آن:  حدود 25/32 كيلومتر مربع.

آب وهوا : سرد و كوهستاني، ميزان بارش سالانه حدود ۴82ميليمتر
و دما سالانه حداقل:15- درجه در شب و 4- درجه در روز  و حداكثر  37 درجه در روز و 29 درجه در شب .

جمعيت ساكن: حدود 50 خانوار
جمعيت شناور:  حدود 2600 نفر با تردد زائرین
نام محلي :  نووه تكّي
زبان: تاتي
دين ومذهب : اسلام وشيعه
گلگشت و ديدنيها: امامزاده ابراهيم (ع)،  چنار دار (پير چنار)، اووس دار(چهل دختران)، آبشار فصلي دربند دره ،كوه وچشمه الرويا، پس چشمه، غار سياه بند (محل اتراق كوهنوردان).

 

                                           از دیواره سد تا تکیه ناوه  3 کیلومتر ...


<::::: ادامه مطلب :::::>
:: برچسب‌ها: روستای تکیه ناوه طالقان در گذر زمان ,
|
امتیاز مطلب : 17
|
تعداد امتیازدهندگان : 4
|
مجموع امتیاز : 4 |
نویسنده : حسین مطلبی
تاریخ : جمعه 16 آبان 1393
نظری بر طالقان

برخی تاریخ نویسان گفته اند که فرهاد اول، پادشاه اشکانی، آمردها را از منطقه ای که امروز «مازندران» نامیده می شود کوچاند و به سرزمین های شرق «ورامین» آورد. این دیدگاه را من با توجه به وجود آبادی هایی چون «آرادان» و «گِلی یِرد» در مازندران وشباهت آنها با آردکان و گیلیرد در طالقان و... قابل تامل می دانم. به هر روی، پس از خروج یا ضعف آمردان، تپوریان قدرت را بدست گرفتند و منطقه به نام آنان «تپورستان» نامیده شد. تپورستان، همچون بسیاری دیگر از ولایات ایران در دوران اشکانی، بصورت ملوک الطوایفی و نیمه مستقل از دولت اداره می شد، اما در زمان ساسانیان، کمابیش، زیر کنترل دولت مرکزی بود و سکه هایی نیز به نام همان منطقه ضرب شده است. در زمان «اردشیر بابکان»، بنیانگذار سلسله ی ساسانی، فردی بنام «گشنسپ» بر تپورستان، گیلان، رویان، دماوند حکومت داشت. پس از انقراض آل گشنسپ، «کیوس» که گفته می شود مذهب مزدکی داشت برای 7 سال در راس قدرت بود و سپس، «خسرو انوشیروان» او را از ترس گسترش آیین مزدک برکنار کرد و «زرمهر» را جایگزین نمود. آل زرمهر تا هنگام حمله ی اعراب در آن منطقه حاکم بوده اند و پس از آن نیز با تازیان مقابله کردند.
پس از حمله ی تازیان، عرب ها «تپورستان» را «طبرستان» نامیدند. مردمان سرزمین های شمالی ایران، بسیار به دولت و آیین گذشته شان پایبند بودند و سالها در مقابل تازیان عرب مقاومت کردند. در میان ایشان، دیلم ها بیش از دیگر اقوام شمالی در مبارزه با عرب ها مشهورند. این قوم آنچنان عرب های مهاجم را به چالش کشید که تازیان ناگزیر به خلق روایت ها و حدیث های دروغین برای جلب کمک از دیگر مسلمانان روی آوردند. برای مثال روایت شد که پیامبر اکرم (ص) جنگ مسلمانان با دیلمان را پیشگویی کرده بود و فرموده بود: «قزوین دری است از درهای بهشت. با دیلمان جنگ می کنند؛ شهدای آنجا مانند شهدای بدر هستند»
در روایت دیگری که البته راوی مستند دارد و درست به نظر می رسد، «احمد بن ابراهیم دورقی» به نقل از «خلف بن تمیم» به نقل از «رائده بن قدامه» به نقل از «اسماعیل» به نقل از «مره» می گوید: «علی بن ابیطالب (رضی الله عنه) فرمود از شما هرکس از جنگ با معاویه کراهت دارد، عطا بستاند و به جنگ دیلمان رود. پس چهار هزار یا پنج هزار از جنگ با معاویه روی بگرداندند و من یکی از آنان بودم؛ ما همه عطا خود گرفتیم و به دیلمان شدیم.»
حتی سالها پس از حاکمیت خلیفه ی عرب بر تمام ایران، ساکنان شمال هر از گاهی دست به شورش علیه تازیان می زدند. چنانکه «ابن واضح یعقوبی» در شرح دوران «ابوجعفر منصور عباسی» می نویسد: «مردم طالقان شورش نمودند و (خلیفه ی عباسی) «عمر بن علاء» را بر سر آنان فرستاد و او طالقان و دنباوند و دیلمان را فتح کرد و از دیلمان اسیران بسیار گرفت و...»
می توان حدس زد که نام طالقان از زمان تسخیر آن منطقه از «تپورستان و گیلان» بکار رفته است. «تل»، به احتمال از زبان عربی، وارد زبان فارسی شده است. این واژه هم اینک در گیلان و مازندران به منطقه ای به نسبت بلند گفته می شود؛ با این حال، مردم طالقان از دیرباز، «بلندترین» منطقه را «تل» می نامیدند. برای مثال یک طالقانی به بالاترین منطقه از روستای خود ممکن است بگوید: «تَلی سر» (سر یا بالای تل). به هر روی، «طالقان» شکل عربی شده ی «تلکان»، یعنی «سرزمین پر کوه» است.


<::::: ادامه مطلب :::::>
:: موضوعات مرتبط: دانستنیهای طالقان , ,
:: برچسب‌ها: نظری بر طالقان ,
|
امتیاز مطلب : 19
|
تعداد امتیازدهندگان : 4
|
مجموع امتیاز : 4 |
نویسنده : حسین مطلبی
تاریخ : جمعه 16 آبان 1393
بازی های محلی طالقان

نمونه  بازی های محلی :

از جمله بازیهایی است که در این منطقه رایج بوده است و بعضی از آنها هنوز اجرا می شود.

۱- قیش وازی ( بازی با کمربند )

۲- هفتکش (کریکت)

۳- جوز وازی ( گردو بازی )

۴- الک وازی ( بازی با چوب )

۵-کشتی 

۶- هفتخلات

۷-تب کش/تب کاچ: ( شبیه بیسبال )

۸-طناف کشی


<::::: ادامه مطلب :::::>
:: موضوعات مرتبط: دانستنیهای طالقان , بازی های محلی طالقان , ,
:: برچسب‌ها: بازی های محلی طالقان , موچان , طالقان ,
|
امتیاز مطلب : 10
|
تعداد امتیازدهندگان : 4
|
مجموع امتیاز : 4 |
نویسنده : حسین مطلبی
تاریخ : جمعه 16 آبان 1393